it was a bumpy ride, yes it was
Door: whathappensinvegas
Blijf op de hoogte en volg Janine en Kristel
10 Oktober 2011 | Verenigde Staten, Las Vegas
hoi allemaal,
Met de laptop op schoot, want daar schijnt die voor te dienen, de tv aan in het veilige motel en even bijkomend van de terugreis, kan ik nu rustig schrijven over mijn grand canyon ervaring en niet te vergeten the way back.Als je ooit in de grand canyon komt, bedenk dan wel even van tevoren, wat je wilt zien; the west rim of the south rim, het is nl iets heel anders. De west rim heeft nl de air walk is helemaal niet in the south rim. Het enige wat ik wilde zien was die verrekte walk en raadt eens waar wij zaten? yes, in the south rim.over plannen gesproken!
Maar daar niet gelaten, de south rim is ook zeer zeker de moeite waard; We hebben 2 vrolijke semi-bejaarde japanse dames leren kennen die nog chaotischer waren dan ik (en we dachten nog wel dat dit onmogelijk was) maar die 2 hadden echt de gouden medaille gewonnen als chaotisme een olympische sport zou zijn.Ze waren echt schattig en waren steeds dolblij als ze ons gevonden hadden wat dat betekende dat ze bv op de juiste pick-up plaats waren beland, iets wat toch niet onbelangrijk is als je door de bus opgepikt moet worden voor de terugreis.Verder hebben we de eerste 2 verse belgen leren kennen sinds dagen want wij waren ervan overtuigd dat kris en ik de enige nederlands sprekende mensen waren in de omtrek,( allez kris kan je niet echt in die cathegorie plaatsen, maar het lijkt toch een beetje op Nederlands)
Maar goed, we hebben de pick-up plaats tijdig bereikt en dat kwam heel erg goed uit want kris werd echt ongerust.Ik niet, ik had bedacht dat ze zowiezo niet zonder ons zouden vertrekken want we zitten in het land van "the law suit" en daar gaan ze zich echt niet aan wagen. De terugreis was zacht gezegd niet aangenaam, zeg maar helemaal niet aangenaam.De chaffeur scheurde met een vaart van tig per uur de heuvel af en remde op de meest onmogelijke momenten en ook nog eens altijd op het laatste moment.regelmatig moest hij corrigeren en belande dan in de berm, haalde vrachtwagens en personenwagens gewoon langs alle kanten in en bleef maar scheuren. Hij moest en zou voor een bepaalde tijd bij die achterlijke Mcdonalds zijn want die ging sluiten en anders zou hij zijn procentje mislopen.Machtig toch, ik werd er echt kotsmisselijk van en alles was in het donker, alleen van die oranje lichtjes op het wegdek markeerde de 2 banen.Het was op zijn zachts gezegd a bumpy ride en iedereen was blij heelhuids in las vegas aangekomen te zijn.
Las vegas, onze laatste nacht, onze laatste cocktail hier in de stad die nooit lijkt te slapen. Vreemd hoe een reis ook in delen kan verdeeld worden en de bereikte doelen een afgesloten hoofdstuk worden.Vreemd idee dat dit deel van onze reis zo een hoofdstuk is, echt vreemd.
ik ga slapen, morgenochtend om 4 uur eruit en ik moet de pils van kris nog opdrinken want die kan ze weer eens niet op.
de foto's komen nog, maar vanochtend zijn er nieuwe opgezet
slaap wel, nien
Met de laptop op schoot, want daar schijnt die voor te dienen, de tv aan in het veilige motel en even bijkomend van de terugreis, kan ik nu rustig schrijven over mijn grand canyon ervaring en niet te vergeten the way back.Als je ooit in de grand canyon komt, bedenk dan wel even van tevoren, wat je wilt zien; the west rim of the south rim, het is nl iets heel anders. De west rim heeft nl de air walk is helemaal niet in the south rim. Het enige wat ik wilde zien was die verrekte walk en raadt eens waar wij zaten? yes, in the south rim.over plannen gesproken!
Maar daar niet gelaten, de south rim is ook zeer zeker de moeite waard; We hebben 2 vrolijke semi-bejaarde japanse dames leren kennen die nog chaotischer waren dan ik (en we dachten nog wel dat dit onmogelijk was) maar die 2 hadden echt de gouden medaille gewonnen als chaotisme een olympische sport zou zijn.Ze waren echt schattig en waren steeds dolblij als ze ons gevonden hadden wat dat betekende dat ze bv op de juiste pick-up plaats waren beland, iets wat toch niet onbelangrijk is als je door de bus opgepikt moet worden voor de terugreis.Verder hebben we de eerste 2 verse belgen leren kennen sinds dagen want wij waren ervan overtuigd dat kris en ik de enige nederlands sprekende mensen waren in de omtrek,( allez kris kan je niet echt in die cathegorie plaatsen, maar het lijkt toch een beetje op Nederlands)
Maar goed, we hebben de pick-up plaats tijdig bereikt en dat kwam heel erg goed uit want kris werd echt ongerust.Ik niet, ik had bedacht dat ze zowiezo niet zonder ons zouden vertrekken want we zitten in het land van "the law suit" en daar gaan ze zich echt niet aan wagen. De terugreis was zacht gezegd niet aangenaam, zeg maar helemaal niet aangenaam.De chaffeur scheurde met een vaart van tig per uur de heuvel af en remde op de meest onmogelijke momenten en ook nog eens altijd op het laatste moment.regelmatig moest hij corrigeren en belande dan in de berm, haalde vrachtwagens en personenwagens gewoon langs alle kanten in en bleef maar scheuren. Hij moest en zou voor een bepaalde tijd bij die achterlijke Mcdonalds zijn want die ging sluiten en anders zou hij zijn procentje mislopen.Machtig toch, ik werd er echt kotsmisselijk van en alles was in het donker, alleen van die oranje lichtjes op het wegdek markeerde de 2 banen.Het was op zijn zachts gezegd a bumpy ride en iedereen was blij heelhuids in las vegas aangekomen te zijn.
Las vegas, onze laatste nacht, onze laatste cocktail hier in de stad die nooit lijkt te slapen. Vreemd hoe een reis ook in delen kan verdeeld worden en de bereikte doelen een afgesloten hoofdstuk worden.Vreemd idee dat dit deel van onze reis zo een hoofdstuk is, echt vreemd.
ik ga slapen, morgenochtend om 4 uur eruit en ik moet de pils van kris nog opdrinken want die kan ze weer eens niet op.
de foto's komen nog, maar vanochtend zijn er nieuwe opgezet
slaap wel, nien
-
10 Oktober 2011 - 19:34
André Ingrid:
hey Kristel en janine we denken dat jullie niemeer terug naar belgie terug keren als je leest wat je daar allemaal ziet en meemaakt tis vast een toffe reis geniet er van want straks is het voorbij zulle ik denk dat jullie ook al uitkijken naar het lekker belgisch eten hé met ons alles ok gr vanuit de kortestraat 16 -
11 Oktober 2011 - 00:13
Marieke:
lieverd, je drinkt toch niet teveel? xxx -
11 Oktober 2011 - 00:27
Janine En Kristel Boyer En De Wilde :
ha hebben jullie de blog gevonden? Ik dacht al tis zo stil in vanuit de kortestraat. Kun je misschien sven en evelyne hun email adres doorsturen dan kan ik ze ook toevoegen.
groetjes K -
11 Oktober 2011 - 00:27
Janine En Kristel Boyer En De Wilde :
Niet te veel drinken? Ik moet janine elke dag naar haar bed dragen :) -
11 Oktober 2011 - 00:40
Janine En Kristel Boyer En De Wilde :
2 wijntes max, echt marietje, echt waar. -
11 Oktober 2011 - 02:38
Janine En Kristel Boyer En De Wilde :
2 flessen bedoelt ze natuurlijk -
11 Oktober 2011 - 13:12
Saskia:
Echt heel leuk om je reisverslagen te lezen! Zo te lezen leven jullie effekes aan 200km/u! Ben benieuwd je in levende lijve te zien en te horen over je Amerika-reis! Nog hééééél veel plezier!!!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
