bij angelique

Deze week, onze laatste alweer bedacht ik me voor de zoveelste keer dat ik deze fantastische reis nooit zou kunnen maken als ik geen toestemming had gekregen van mijn werk.Je moet weten dat ook ik in een team werk en als ik er niet ben moet een ander een deel van het werk overnemen.Jullie denken natuurlijk dat dit even heel normaal is maar als je er goed over nadenkt is het wel zo dat die ene collega wel een deel van haar vrije tijd hiervoor moet inleveren.Qua uren maakt het niet uit, die worden teruggegeven maar het is wel zo dat ook collega's vije tijd hebben en een gezinsplanning. Doordat ik deze reis kan maken moet ook zij haar planning enigszins aanpassen en daar ben ik uiteraard heel dankbaar voor. Ik, voor mezelf denk dat ik zo een grote reis nooit meer kan maken,financieel, planmatig maar ook moet ik eraan denken dat ik niet alle keren zomaar even toestemming kan krijgen. Wat ik even wil zeggen is dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend is.Het is eigenlijk gewoon byzonder.

Sinds woensdagavond zijn we bij mijn grote zus Angelique en haar gezin. Zij is in 1988 naar de VS ge-emigreerd(kan de puntjes op de E niet vinden dus het komt goed uit dat er platte streepjes bestaan).Eerst woonde ze in Zuid Miami maar een jaar of 12 geleden is ze iets noordelijker gaan wonen, net boven Orlando.Ze woont midden in de bossen en het is hier koeler en heel mooi.Gainesville is qua omvang volgens haar te vergelijken met Terneuzen en Lokeren maar in mijn onwetende observatie is het erg groot.Alles in de Vs lijkt op elkaar. In elke stad heb je dezelfde winkels en ketens, de rijweg van de ene bestemming naar de andere leek zoveel op elkaar dat we blij waren dat tommeke meereed, want die kende wel het verschil. Tommeke, de schat, onze redder in nood, maar ook het slachtoffer van onnodige agressie.Wil je het weten? echt weten? hier komt het verschrikkelijke verhaal van mijn tommeke.Kristel reed, het was druk,dus ik was een beetje bang, wat de situatie er allemaal niet echt op verbeterde, de weg leek veel op alle andere wegen maar er waren veel afslagen mogelijk naar links en die arme tom bleef vlak voor elke linkerafslag herhalen dat ze rechts moest houden.Helemaal kierewiet werd ze ervan, maar juist zij moet begrijpen dat een autist als tommeke niet anders kan dan herhalen dat ze juist bij die linkerafslag, echt niet links moet gaan omdat ze ongeveer 40 km rechtdoor moest.Tommeke is gewoon zo, bang dat de bestuurder het misschien niet zou snappen en het toch in zijn of haar hoofd zou halen om die linkerafslag te nemen en daarom juist wilde hij haar eraan herinneren.Allemaal goed bedoeld. Dus tommeke gevraagd heel zachtjes te praten en toen ging het iets beter.Totdat....
Ik nam het stuur over en we zochten een bakker in een winkelcentrum vlak bij mijn zus.Kris zoekt het op in tommeke maar het lukt niet en plots wordt ze me daar giftig!Man man toch ik heb die arme tom moeten redden want hij vloog bijna uit het raam.Arme tom, hij heeft ons echt goed geholpen en plots, maar ze heeft het al goed gemaakt met tom en de komende dagen hoeven we alleen maar mee te rijden want hier in Gainesville rijdt mijn zus.
Het is hier zo zalig dat we het hotel hebben geannuleerd en zondag gewoon rechtstreeks naar miami beach rijden zonder overnachting. Het is dan ongeveer 5 uur rijden en dat kan gerust.We hebben geen haast en tegen de tijd dat wij in Miami Beach aankomen gaan alle zondag-gangers terug naar hun huis en ik ga er dan vanuit dat het rustiger op de baan is.De baan die ons tegemoet komt zal andere koek zijn.
kris had nog een leuke opmerking waar ik nooit van gehoord had: "visite is als goede vis, na 3 dagen begint het te rotten".

De eerste avond bij angelique was
al een fijne verassing want ze had een ovenschotel met spinazie en aardappelen gemaakt. Kris had juist in de auto vermeld dat ze echt goesting(betekent zin)had in doodgewone patatten(vertaling:aardappelen) en zie, haar wens was dus uitgekomen. Gisterenavond heb ik voor angelique gekookt, was ze een avondje vrij en zo op het gemakje doen we hier ons ding. Straks gaan wwe iets bezoeken, ik weet niet wat, ik laat me gewoon rondleiden.
voila mensen, dit was het laatste relaas tot nu toe, niet alle keren iets smeu-igs(weer het geluk van het streepje omdat ik die puntjes niet kan vinden) maar gewoon amusement. Die tattoo heeft al heel wat hoofdbrekens veroorzaakt, maar er is letterlijk geen letter gejokt, niks wat er staat is niet waar, je moet gewoon goed lezen.

nien